Verlanglijstje Sinterklaas!

Wat wil je nog meer?
Als je 6 grote, lieve woefen bij je hebt wonen en dan ook nog 9 van die kleine 4-voeters in huis 🙂
We genieten enorm van de kleintjes en ze groeien goed, al heeft Alex niet helemaal genoeg melk voor haar kroost. Bij Juultje was dat geen issue, maar laten we eerlijk zijn; die kon de 5 pups met haar 10 tepels met 2 poten in haar neus voeden.

We vinden het heel belangrijk dat de kleintjes zoveel mogelijk moedermelk drinken om groot en sterk te worden, maar tegen een flesje aan de bar zeggen ze geen nee!
De meiden zijn echte zuipers en een aantal kerels lurken ook naar hartenlust. Uiteraard heb je er altijd een paar die liever bij mams drinken. Nou prima hoor mannen, mama’s kindjes moeten er ook zijn 😉 En vroeg of laat..

Hadden we de eerste 2 dagen geen idee wie wie was, nu zie je de ontwikkeling in uiterlijk maar ook hun karaktertjes. Badu; de frêle dame die echt niet over zich heen laat lopen, Queen B; de stevige boerin die altijd de beste plek aan de bar veroverd, Bowie; met als motto eigenwijs is ook wijs, Bruce de bouwvakker en Captain Beefheart regeert de boel op z’n tijd met zijn gezang. Zo hebben ze allemaal hun eigen karaktertje.

En dan is het ineens spannend…. Jetje heeft een virusje opgelopen een paar weken voor de bevalling. Ze leek het zelf opgelost te hebben aangezien ze maar een paar dagen kuchte. Helaas pakt het door en ontwikkelt het zich in een fikse bacteriële infectie op de voorste luchtwegen (geen kennelhoest), zo vertelde de dierenarts toen Mark hem zondag bezocht. Ze heeft flinke koorts, hoest slijm op en heeft een grote snottebel aan haar neus hangen.
Dat hebben we nog nooit gehad; een hond die verkouden is en dan uitgerekend nu. Freddy en Rhapsody lopen ook 1 a 2 dagen te hoesten…

Zondagnacht begint Alex. En nu?
Het advies van de dierenarts was om alle honden direct op de antibiotica te zetten, maar gadverdamme, pups en antibiotica?  We besluiten om Jet, Alex, Freddy en Rhaps antibiotica te geven en de rest nauwlettend in de gaten te houden.
Boontje en Juul krijgen al een tijdje homeopathische middelen die weerstand verhogend werken en die zijn nog vrij van hoesten.
We zetten de warmtedeken voor de pups een tandje hoger en gaan bijvoeden met de fles. Hiermee hopen we dat ze geen energie verspillen aan het verwarmen van hun kleine lijfjes en met de extra voeding hebben ze wat meer bij te zetten als zij het ook krijgen. Intussen proest Alex, mijn bovenste beste woefje, de pups vol terwijl ze hen schoon likt. Die tip met handen wassen enzo hebben we maar laten varen. Wel hebben we een luchtbevochtiger geplaatst bij de werpkist met daarin tea tree olie.
Woensdag geeft de dierenarts aan dat als de pups het binnen 5 dagen niet oppikken, ze het waarschijnlijk niet zullen krijgen, zo vertelt hij Mark als die Alex en Jetje nog even checken.

 

Fingers crossed. Spannend, dat is het! Maar we hebben goede hoop aangezien Juultje en onze Boon nergens last van hebben. Tot een paar uur later dan. Woensdagavond begint Juul en donderdagmorgen Boontje, damn! Hup, die ook aan de pillen. Krijg er de zenuwen van!

Wat te doen met die lieve, kleine koters? De dierenarts zegt antibiotica geven en ons gevoel zegt niet doen tot er iets aan de hand is. Ze komen immers goed aan, hebben keurige ontlasting, slapen heerlijk en zijn levendig en krachtig. Antibiotica maakt niet alleen de slechte maar ook de goede bacteriën kapot, heeft vaak diarree tot gevolg en uitdroging  is voor zo’n klein wormpje wel heel riskant. Gelukkig heb ik hele lieve vriendinnetjes met veel ervaring en goede contacten. Zo werd ik teruggebeld door een fijne dierenarts in het noorden van het land, die ons gevoel bevestigde. We blijven doen wat we doen en zolang de pupsels zo voortdoen, gaan we niets toedienen en blijven we lekker van hen genieten.

Dus lieve Sinterklaas,

We hebben al jaren niets meer gevraagd,
Maar nu willen we graag dat u die rot bacteriën uit ons huis jaagt.
Zodat de kleine cavia’s over een paar dagen uit hun ogen kunnen kijken,
En zien op wie ze lijken.
Op een snottebel zit niemand te wachten,
En ook niet op andere gezondheidsklachten.

De grote woefen zijn gelukkig al een stuk opgeknapt al snottert Alex nog behoorlijk dus fingers crossed.
De kleintjes doen het nog steeds super en groeien per dag zo’n 8-10%. En ze zijn een partij sterk! En hoe weet ik dat? Ik moest Mark afgelopen dinsdag uitleggen hoe ik aan die grote zuigvlek op mijn kin kwam, hahaha.
Bon Scott had zich vastgezogen in de hoop dat er melk uitkwam in het kader – de aanhouder wint!
Bowie is de eerste die een paar stapjes maakt, ook al is hij zo blind als een mol haha. Prachtig!