Berichten

Hillse Mastiff - F 2 Outcross

Pubercheck – outcross 6 mnd

Tijger - F2 outcross - Mastiff - Hillse Mastiffs

Door schade en schande…

De pups van Alex en Freddy doen het fantastisch en zijn na 4 maanden uitgegroeid tot heuse slungels op stelten.

Al onze honden worden getest bij MyDog DNA en een paar weken geleden kwamen de resultaten terug van alle 9 pups. Ik word daar altijd zo enthousiast van! Ze zijn allemaal vrij van de 189 erfelijke afwijkingen waarop ze getest worden (niet allemaal Mastiff specifieke afwijkingen) en scoren hoog op genetische diversiteit en genetische gezondheid, hoger dan de Mastiff.

Regelmatig nemen mensen contact met mij op met vragen over outcross en ik krijg dan ook vaak de vraag hoe de gevestigde orde op outcross reageert. Ik hoor afschuwelijke verhalen aan van fokkers die aan de hoogste boom opgehangen worden omdat zij zelfs maar overwegen de gezondheid van hun ras willen verbeteren d.m.v. outcross.

Zelf zijn we door schade en schande wijzer geworden en over het algemeen hebben we hier niet veel last van. De meeste fokkers volgen ons en daar horen we niets van of we hebben normaal contact. Maar sommige zijn er heel druk mee en spartelen wat af 😉

Soms laat ik me verleiden om er een stukje over te schrijven, te leuk om te laten liggen en mijn manier om geïnteresseerden inzicht te geven in de wondere wereld van de kyNOlogie.

Veel leesplezier met:
Door schade en schande – Hillse Mastiffs

 

Outcross F2 Mastiff

My Dog DNA – F2 litter

Finally the results of My Dog DNA!
In this document you can find a summary of the genetic health and the genetic diversity of our litter.

We are more than pleased 🙂

Genetic diversity an health – MDD – F2 litter

If you have questions, feel free to contact us!

 

HD afwijking - H2Ond

HD voor een relatief klein deel erfelijk

Hoewel er door fokkers eindeloos getest wordt op HD en ED problemen toont wetenschappelijk onderzoek aan dat de meeste (heup-) en elleboog problemen ontstaan in de eerste maanden van het leven van een pup en voor een veel kleiner deel ontstaat door een erfelijke afwijking (ongeveer 30%)

Als je je pup in de eerste maanden goed begeleidt met uitgebalanceerde voeding en beweging is de kans op HD (en ED) problemen veel minder groot.

Interessant artikel met goede tips!

Heupdysplasie, een discussie zonder eind – H2Ond

Kerst met de pups!

We hopen dat iedereen een leuke kerst heeft gehad. Hier was het een beetje anders dan anders maar meer familie konden we niet om ons heen hebben!

Het Kerstdiner bestond uit een aperitif van verse melk van ons mam of van moeder de geit geserveerd in een tulband.
Het hoofdgerecht was een sappige puppy runder carpaccio – of zoiets. En wie is toch die man die naast Alex en de kids ligt? Juist de man die op zondag en met de kerst het vlees aansnijdt; papa Freddy.
Ik ken geen reu die naast zijn pups gaat liggen haha.
Hij vergezelde zijn meisje en 2 van hun kids tijdens het aperitif. Het hoofdgerecht samen delen leek ons niet zo’n goed plan 😉 .
Voor sommige duurde het eten wat lang, hè Bluf? hihi

 

Oma Juul heeft zich de afgelopen tijd op de achtergrond gehouden en was toe aan een lekkere knuffelsessie. Tante Rhapsody en tante Jetje…sja die houden er hun eigen manier op na om samen te knuffelen en zijn niet bij de kleintjes weg te slaan.
En tante Bones, ons lieve Boontje, die is er altijd en wil nooit op de foto of ik ben te laat. Ze heeft zich prima vermaakt en als de pups een paar weekjes ouder zijn dan weet ik zeker dat zij Alex meehelpt met het opvoeden van de kleintjes, zoals ze ook Jetje opvoedt. Gelukkig, want als Rhaps die taak zou hebben… OMG! En moeder overste Chrisje de kat? Die bekijkt de smurfen nog op een afstandje voor ze de eerste klap uitdeelt hahaha!

 
 

Maar hoe is het met de frummels zul je denken? Nou goed hoor! De één of de ander heeft wel een beetje last gehad van de wormkuur maar dat duurde gelukkig niet langer dan een paar uurtjes. We blijven verbaasd over de kracht die ze in hun kleine lijfjes hebben! Niks ten nadele van het nestje van Juul, waar Alex uit komt, maar het is wel echt een verschil in positieve zin. Ze slapen uiteraard veel, maar als ze wakker zijn, dan zijn ze ook wakker zal ik maar zeggen hihi. Prachtig, gewoon zitten en kijken 🙂 . En onze Lex die moet er soms aan geloven maar neemt de rol van opvoeder ook heel mooi op zich.

Tijd voor een fimpje!

Gezien de toenemende mate van activiteit, gewicht en omvang heeft Alex een vergunning aangevraagd om het appartement uit te breiden. Gelukkig heeft de commissie het als urgente zaak opgepakt en konden Mark en ik 2e kerstdag gaan verbouwen.

  
Het nieuwe puppen-appartement is voorzien van slaapkamer op zuid, een living en de dining heeft ramen. Verder is het appartement voorzien van voordeur en achterdeur om de pups alvast bekend te maken met dit concept. Als extra tool is de handige survival – puppy – rugzak bevestigd aan de muur met daarin: toiletpapier, babydoekjes, tape, schaar, touw, tea tree olie, kranten, van die absorberende matjes en niet te vergeten…de reserve knuffels want owee als er 1 in de was is.
Enfin wij zitten inmiddels bij elkaar op schoot, maar ach alles voor de pups LOL

Alex is er heerlijk op haar gemak en die kleine malloten zijn nu al aan het trainen voor de survivaltocht, zo lijkt het. Wat een pret!

Volgende keer meer filmpjes van de kleintjes in de ballenbak!
Meer informatie over de ouders Alex en Freddy vindt je HIER.

 

Mastiff outcross pups F2 - 3 weeks - Hillse Mastiffs

Snotapen!

Van snotneuzen naar snotapen hihi!

Ze doen het super goed, die kleine apen. We hebben ze nog een tijdje flesvoeding bijgegeven tot het moment dat de kleine Bon Scott niet alleen zijn voorpoten razendsnel om mijn polsen klemden, maar ook zijn achterpoten! Hahaha het was net een aapje dat in een boom hing. Maar goed, om veiligheidsredenen zijn we maar mee gestopt met het flessen.
Ze hebben inmiddels tandjes en snappen hoe je met je tong kunt lebberen uit een bak, dus ze mogen het zelf uitzoeken die kleine snotapen.

In de afgelopen 2 weken bleef het een beetje hectisch aangezien het rocheltje bij een aantal pups opgevolgd werd door ‘n snotneusje. Onze Bones reageerde enorm heftig op de antibiotica die ze kreeg i.v.m. de infectie op de luchtwegen. Resultaat was 40 graden koorts en samentrekkende maag, arm ding.  En omdat het blijkbaar nog niet genoeg was, ontstond er bij Alex zaterdagnacht Mastitis (ontsteking aan de tepels-melkklieren).
Gelukkig kent homeopaat Marielle Rekveld onze hondjes als geen ander en zorgde haar behandeling ervoor dat zowel Boontje als Alex binnen een dag of 2 weer de oude waren.  Dierenkliniek Sleeuwijk stond uiteraard voor ons klaar wanneer nodig maar hoeveel medicijnen wil je geven? Nou eigenlijk geen. Waanzinnig hoe je met een ieniemienie korreltje zo’n grote honden die echt ziek waren op de been krijgt. Super bedankt Marielle Rekveld van Het Reckveld!

En nu kunnen we dus eindelijk genieten van onze dreumesen!
Ze zijn prachtig en sterk en lief en leuk en en en hahaha 🙂 .  De eerste weken slapen en eten ze vooral, maar nu beginnen ze ook lekker te spelen en te praten. Dan hoor je ineens wraf! en dan maakt er weer 1 een sprongetje naar zijn broertje of zusje, begint aan oren te sabbelen of staarten te trekken.
De nieuwe eigenaren zijn afgelopen weekend geweest en waren op slag verliefd op ‘hun’ hummeltje. Echt leuk om te zien!

De stambomen zijn aangevraagd en de alle hondjes krijgen een My Dog DNA paspoortje mee. Daarmee kunnen we zien wat de genetische gezondheid en de genetische diversiteit is. Want het allerbelangrijkste is toch maar dat deze frummels lekker lang bij hun nieuwe baasjes kunnen wonen zonder al te veel dierenarts bezoekjes. Gezien het gemak waarmee ze de afgelopen weken de bacteriën getrotseerd hebben, zit dat vast wel goed!

ff meegenieten van al het leuks wat Alex te verduren heeft hahaha, de lieverd!

Meer berichtjes over de gezondheidsresultaten en overige info over de family zijn HIER te vinden.

 

 

 

 

Verlanglijstje Sinterklaas!

Wat wil je nog meer?
Als je 6 grote, lieve woefen bij je hebt wonen en dan ook nog 9 van die kleine 4-voeters in huis 🙂
We genieten enorm van de kleintjes en ze groeien goed, al heeft Alex niet helemaal genoeg melk voor haar kroost. Bij Juultje was dat geen issue, maar laten we eerlijk zijn; die kon de 5 pups met haar 10 tepels met 2 poten in haar neus voeden.

We vinden het heel belangrijk dat de kleintjes zoveel mogelijk moedermelk drinken om groot en sterk te worden, maar tegen een flesje aan de bar zeggen ze geen nee!
De meiden zijn echte zuipers en een aantal kerels lurken ook naar hartenlust. Uiteraard heb je er altijd een paar die liever bij mams drinken. Nou prima hoor mannen, mama’s kindjes moeten er ook zijn 😉 En vroeg of laat..

Hadden we de eerste 2 dagen geen idee wie wie was, nu zie je de ontwikkeling in uiterlijk maar ook hun karaktertjes. Badu; de frêle dame die echt niet over zich heen laat lopen, Queen B; de stevige boerin die altijd de beste plek aan de bar veroverd, Bowie; met als motto eigenwijs is ook wijs, Bruce de bouwvakker en Captain Beefheart regeert de boel op z’n tijd met zijn gezang. Zo hebben ze allemaal hun eigen karaktertje.

En dan is het ineens spannend…. Jetje heeft een virusje opgelopen een paar weken voor de bevalling. Ze leek het zelf opgelost te hebben aangezien ze maar een paar dagen kuchte. Helaas pakt het door en ontwikkelt het zich in een fikse bacteriële infectie op de voorste luchtwegen (geen kennelhoest), zo vertelde de dierenarts toen Mark hem zondag bezocht. Ze heeft flinke koorts, hoest slijm op en heeft een grote snottebel aan haar neus hangen.
Dat hebben we nog nooit gehad; een hond die verkouden is en dan uitgerekend nu. Freddy en Rhapsody lopen ook 1 a 2 dagen te hoesten…

Zondagnacht begint Alex. En nu?
Het advies van de dierenarts was om alle honden direct op de antibiotica te zetten, maar gadverdamme, pups en antibiotica?  We besluiten om Jet, Alex, Freddy en Rhaps antibiotica te geven en de rest nauwlettend in de gaten te houden.
Boontje en Juul krijgen al een tijdje homeopathische middelen die weerstand verhogend werken en die zijn nog vrij van hoesten.
We zetten de warmtedeken voor de pups een tandje hoger en gaan bijvoeden met de fles. Hiermee hopen we dat ze geen energie verspillen aan het verwarmen van hun kleine lijfjes en met de extra voeding hebben ze wat meer bij te zetten als zij het ook krijgen. Intussen proest Alex, mijn bovenste beste woefje, de pups vol terwijl ze hen schoon likt. Die tip met handen wassen enzo hebben we maar laten varen. Wel hebben we een luchtbevochtiger geplaatst bij de werpkist met daarin tea tree olie.
Woensdag geeft de dierenarts aan dat als de pups het binnen 5 dagen niet oppikken, ze het waarschijnlijk niet zullen krijgen, zo vertelt hij Mark als die Alex en Jetje nog even checken.

 

Fingers crossed. Spannend, dat is het! Maar we hebben goede hoop aangezien Juultje en onze Boon nergens last van hebben. Tot een paar uur later dan. Woensdagavond begint Juul en donderdagmorgen Boontje, damn! Hup, die ook aan de pillen. Krijg er de zenuwen van!

Wat te doen met die lieve, kleine koters? De dierenarts zegt antibiotica geven en ons gevoel zegt niet doen tot er iets aan de hand is. Ze komen immers goed aan, hebben keurige ontlasting, slapen heerlijk en zijn levendig en krachtig. Antibiotica maakt niet alleen de slechte maar ook de goede bacteriën kapot, heeft vaak diarree tot gevolg en uitdroging  is voor zo’n klein wormpje wel heel riskant. Gelukkig heb ik hele lieve vriendinnetjes met veel ervaring en goede contacten. Zo werd ik teruggebeld door een fijne dierenarts in het noorden van het land, die ons gevoel bevestigde. We blijven doen wat we doen en zolang de pupsels zo voortdoen, gaan we niets toedienen en blijven we lekker van hen genieten.

Dus lieve Sinterklaas,

We hebben al jaren niets meer gevraagd,
Maar nu willen we graag dat u die rot bacteriën uit ons huis jaagt.
Zodat de kleine cavia’s over een paar dagen uit hun ogen kunnen kijken,
En zien op wie ze lijken.
Op een snottebel zit niemand te wachten,
En ook niet op andere gezondheidsklachten.

De grote woefen zijn gelukkig al een stuk opgeknapt al snottert Alex nog behoorlijk dus fingers crossed.
De kleintjes doen het nog steeds super en groeien per dag zo’n 8-10%. En ze zijn een partij sterk! En hoe weet ik dat? Ik moest Mark afgelopen dinsdag uitleggen hoe ik aan die grote zuigvlek op mijn kin kwam, hahaha.
Bon Scott had zich vastgezogen in de hoop dat er melk uitkwam in het kader – de aanhouder wint!
Bowie is de eerste die een paar stapjes maakt, ook al is hij zo blind als een mol haha. Prachtig!

 

Vliegende honden

Die kleine mormels kruipen – vallen – ‘lopen’ eigenlijk al vanaf de eerste dag alle kanten op. En als ze aan de ‘wandel’ gaan, ontstaat al snel genoeg een hoop lawaai want de frutjes moeten nog ruim een week geduld  hebben voor ze hun moeder en ons kunnen zien en horen.
Voor nu gaan ze op de warmte en geur af en dat is soms best heel lastig, stel ik vast, als ze luid piepend door de werpkist hobbelen.

Om ze een beetje bij elkaar te houden tot de navigatie goed functioneert, hadden we een kleiner kistje in de werpkist staan. Dat was eigenlijk alleen de eerste dag enigszins zinvol. Ze klimmen naar de kant en storten zich dan naar beneden richting moeders.

Boris geeft een demo, hoe dat sky-diven gaat…

Reden om t anders aan te pakken! We maken weer een schotje in de werkkist, kunnen de pups niet op elk moment naar Alex en andersom. En waarom mogen de pups dan niet de hele dag bij Lexje. Nou kijk ze is niet zo heel subtiel, op z’n zachtst gezegd. Op dag 2 zat ze al bijna met haar poezelige billen op 3 pups, detail… En aangezien we nog meer van die harige en gevederde kinderen hebben, kan ik er niet de hele dag bij zijn.

Enfin, schot gemaakt over de breedte van de werpkist, 39 cm diep en ruim 60 cm hoog. Ziet er best goed uit, al zeg ik het zelf.

Kan ik even een half uurtje op de bank instorten voor de 2-benige kids komen. En blijkbaar had ik het nodig met gemiddeld een uurtje of 4 slaap per dag.

Ik denk dat ik een kwartier sliep toen Boontje met haar poezelige hoofdje over mijn hoofd zwabberde om me wakker te maken. Volledig van de wereld kijk ik direct naar de werpkist en daar zit ze. Juist Alex, in het kleine hokje waar de 9 kids ook liggen. Ze kijkt me blij en hijgend aan en ik hoor niks, helemaal niks.
Ik schrik me rot, spring overeind, vlieg de babykamer in (ja ook ik kon vliegen) en begin als een gek die pups onder Alex weg te halen. Nou zat ze dus blijkbaar met haar billen net boven de grond en lagen die smurfjes heerlijk te drinken. Die kleintjes schrikken zich natuurlijk ook helemaal kapot en krioelen door de werpkist waar ik ze angstvallig bij elkaar probeer te houden. Intussen bedenk ik me hoe ik Alex in vredesnaam uit dat hokje krijg – 39 cm breed en ruim 60 cm hoog?!

Dan komt Mark binnen, onze reddende engel die direct een schroefmachine wilde pakken. Maar niets van dat alles was nodig hoor. Natuurlijk niet want niet alleen de pups kunnen vliegen, ook Alex springt doodleuk en elegant terug in de werpkist…. Pff 10 jaar ouder (per persoon ja)!

Hahaha wat een maffe toestand en moeder en kids, die maken het uitstekend!

Meer berichtjes over de family zijn HIER te vinden.

 

 

Hoe noem je nou zo’n 3/4 Mastiff?

Super trots zijn we op Barbamama en Barbapapa en de Barbapups. Maar tis toch handig dat we er wat kleurtjes aan geven zodat we weten wie wie is.  Je kunt ze tenslotte niet elke keer op hun rug leggen 😉 .

Uiteraard hebben de kids van ‘mijn’ Barbapapa meegeholpen om namen te bedenken en voila we hebben een:
Boris, Bowie, Bruce, Badu, Bluf, Queen B, Bon Scott, Cpt. Beefheart (eens het roept wat lastig, maar reageert ook op Bifi) en Bono mag natuurlijk niet ontbreken.
De liefhebbers mogen het verband zoeken tussen de namen. Ik zal een hint geven. Queen B blijft bij ons wonen. Kan natuurlijk niet anders als je oma koningin Juliana is,  je moeder vernoemd is naar onze koning Wim-Lex en je vader Freddie (Mercury) is.

Maar hoe gaat het nou met hen, wilde je weten. Ja top! Wat een heerlijke vreetzakjes zijn het!

En ja ik ben jaloers dat ik niet zo lekker kan slapen als zij, maar wat is het de moeite waard! Een heerlijk schouwspel en af en toe waan je je in de dierentuin met 9 aapjes om je heen die krijsen omdat ze NU willen eten. Geweldig!

Meer berichtjes over de family zijn hier te vinden.

 

9 gezonde wondertjes!

Wat zijn we trots!
Onze Lex huppelt tot kort voor de bevalling nog fris en fruitig rond met maar 1 doel: eten!
Haha ze heeft de afgelopen weken de kamer en keuken meerdere malen per dag gestofzuigd maar ook nu nog wil ze eten!
Op 20 november begint ze aan het einde van de ochtend afwisselend te hijgen en te slapen (en eten natuurlijk).
Mark komt uit zijn werk en mijn vriendinnetje Anje komt ook deze kant op. Puppies are on their way!

Het ritme van hijgen, slapen, eten, poepen, plassen, drinken houdt ze 24 uur vol en dan wordt het tempo opgevoerd. Na de lunch loop ik inmiddels in een behoorlijk tempo samen met Alex rondjes. Door de keukendeur eruit, naar achteren en via de schuur weer naar binnen etc. Rond 15:00 uur besluiten we dat ze nu gewoon ff rust moet hebben en gaat ze voor de keukendeur zitten wachten. Na 5 minuten kondigt de eerste pup zich aan! Jaaaa het is zover. We nemen Lexje mee naar de werpkist en daar komt het eerste kereltje, prachtig!

We kunnen niet wachten om de 6 pupjes te zien. In een prachtig tempo komen de pupjes 1 voor 1 en worden ze zorgvuldig door mama verwelkomt. Nageboorten kapot maken en snel opeten, navelstrengetjes doorbijten en wassen maar. En als ze niet op de goede plek liggen, dan pakt ze ze heel voorzichtig vast en legt ze iets dichter bij haar.
De eerste dame volgt na 3 mannen rond half 5. We doen ons best om ze een beetje uit elkaar te houden en een omschrijving aan de ‘hamsters’ te geven aan de hand van tekeningen op de vacht. Om 10 voor 5 rolt het tweede dametje eruit na haar broertje en is het 6-tal compleet…

       

Hihi het wordt een echte verrassing als meneertje 7 zich om 18:00 uur aandient, waarna ze zich gaat likken naast de werpkist, en meneer 8 volgt. 8 kleine sterke mini woefjes, geweldig en ze zijn allemaal even sterk en mooi!  En om 19:00 uur komt ook de laatste Tarzan naar buiten.

Wat een rijkdom, wat een weelde en wat doet onze Lex het goed. Ze heeft ons helemaal niet nodig 🙂 .
Ze is intens gelukkig met haar 7 kerels en 2 meiden. Rond 20:00 uur is het tijd voor een bakje voer uiteraard en potverdikkie wat ziet ze er geweldig uit. Bizar hoe snel ze weer terug in ‘model’ is en ze blijft net zo fit en vrolijk!

En hoe vindt de rest het? Wij zijn uiteraard apetrots. Papa Freddy en Boontje kwispelen hun staart er bijna af, Juultje vindt het reuze interessant, Jetje waant zich thuis is Slowakije bij haar broertjes en zusjes denk ik, en Rhaps? Die is niet te houden. Uiteraard krijgen alle honden een gepaste grom van mama Lex als ze te dicht in de buurt komen 😉

Mooi, mooi, mooi! Prachtig hoe de natuur snapt wat er moet gebeuren en het zelf regelt. Zo blij dat onze Lex en Freddy de pups zelf verwekt hebben én ons Lexje alle 9 wondertjes relaxed op de wereld heeft gezet. Dankbaar dat wij het mochten meemaken 🙂 .

PS: wat ook overweldigend is om te zien, horen en lezen hoe iedereen zo meeleeft en blij is voor ons.
Dank je wel allemaal lieve mensen!